[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  ادبـــی - مــذهــبــی   جملات و مطالبِ عشقولانه.عارفانه.قشنگانه شما -2-

هميشه فكر مي كنيم چون گرفتاريم به خدا نميرسيم ولي چون به خدا نميرسيم گرفتاريم .

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

اگر با غم ولی همسایه ی من اگر پاییزی ام از برگ تا برگ اگر از درد تو خسته ترینم اگر از کوچ تو خانه نشینم اگر از تو به تن جامه دریدم اگر از تو به خودسوزی رسیدم تو رو می بخشم ای مغرور شبگرد تو رو می بخشم ای تنها ترین من من از تو تازه اما پیرم از تو من از تو سرخوش و دلگیرم از تو من از تو زنده و می میرم از تو تو را می خواهم ای مرهم ای درد تو رو می بخشم ای مغرور شبگرد منو بی تو عذاب شب شمردن منو بی تو به گریه دل سپردن منو از مرگ لحظه جان گرفتن منو در ماتم هر لحظه مردن نمی دانی چه دلتنگم چه دلتنگ...

در من هزار حرف نگفته
هزار درد نهفته
هزاران هزار دریا هر لحظه در تپیدن و طغیانند
در من هزار آهوی تشنه
در خشکسال دشت پریشانند

...

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

***عشق***پارسایی است در آنجا،که تو را خواهد گفت:"بهترین چیز رسیدن به نگاهی است از حادثه ی عشق،تر است".سهراب سپهری

چه ساده با گریستن خود به دنیا می‌ آییم و چه ساده با گریستن دیگران از دنیا میرویم ، و میان این دو معمایی میسازیم به نام زندگی‌

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

تا خاک مرا به قالب آمیخته اند
بس فتنه که از خاک بر انگيخته اند
من بهتر از اين نمی توانم بودن
کز بوته مرا چنين برون ريخته اند

[برخی چیزها فقدان چیز دیگه هستند.مثلا ترس، نبودن شجاعته. سرما،نبود گرماست.اما همیشه دو چیز متضاد چنین نسبتی باهم ندارن . نفرت نبود عشق نیست.ممکنه احساست نسبت به کسی نه عشق باشه و نه نفرت]

برخی چیزها فقدان چیز دیگه هستند.

مثلا ترس، نبودن شجاعته. سرما،نبود گرماست.
اما همیشه دو چیز متضاد چنین نسبتی باهم ندارن .
نفرت نبود عشق نیست.ممکنه احساست نسبت به کسی نه عشق باشه و نه نفرت !

[اشتباهی که یک عمر پشیمانم از آناعتمادیست که بر مردم دنیا کردم!***************چو عاشق می شدم گفتم ربودم گوهر مقصود/ ندانستم که این دریا، چه موج خون فشان دارد!]

زندگي بايد كرد، حتي اگر قفس، دستان اسارتمان را بر سلولهاي بودنش ميخ كرده باشد؛

پرواز بايد كرد، حتي اگر بالهايمان در پرواز هاي ديروز و در سرزمين هاي دور تر از امروز جا مانده باشد؛

نفس بايد كشيد، به سادگي، حتي اگر هوا، تازگي اش را در وزيدن هاي ديروز گم كرده باشد؛

نگاه بايد كرد، بي دليل، حتي اگرچشمها، ديدن را در نگاههاي سرد و يخ زده ديروز از ياد برده باشد ؛

بايد دويد از براي رسيدن، عقب نيفتادن و فراموش نشدن، حتي اگر پاهايمان، در آمد و شد هاي ديروز، رفتن را توبه كرده باشد؛

بايد ماند، آن هم سبز، حتي اگر رويايش يك قصه باشد.

[رفتن]

قلب ما آدما مثل یه کلبه قدیمیه٬ گرم و دنج...

هروقت مسافری به ما سر میزنه

کلبه رو واسش چراغونی میکنیم٬

بهش عادت میکنیم و دل میبندیم و اینو از یاد میبریم که:

مسافر برای رفتن به کلبه ما اومده...

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

بازیچه دست یار بودن عشق است /در پنجه غم شکار بودن عشق است/در محکمه ای که یار قاضی باشد/محکوم طناب دار بودن عشق است

[اشتباهی که یک عمر پشیمانم از آناعتمادیست که بر مردم دنیا کردم!***************چو عاشق می شدم گفتم ربودم گوهر مقصود/ ندانستم که این دریا، چه موج خون فشان دارد!]

  هميشه پس از گريه هاي عميق روح ها لبخند ميزنند، درست مثل رنگين کمان که لبخندِ آسمان پس از باران است.

  سجاده جاده ايست که قافله دل را به سرسبزترين سمت بهشت مي رساند.

   تلخ چرا؟ شيرين باش تا همه کوهها متواضع اراده ات باشند.

  صداي قلم خوشنويسان موسيقي روح آنهاست که از زبان قلم زمزمه مي شود.

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

با مشت بسته چشم گشودي در اين جهان
يعني به غير حرص و غضب نيست حالي ام
با مشت باز هم  روي آخر به زير خاك
يعني ببين كه مي‌روم و دستِ خالي‌ام"استاد شهریار"

[اشتباهی که یک عمر پشیمانم از آناعتمادیست که بر مردم دنیا کردم!***************چو عاشق می شدم گفتم ربودم گوهر مقصود/ ندانستم که این دریا، چه موج خون فشان دارد!]

  ديوارها هميشه متهم به ايجاد فاصله هستند اما دست هاي ديوارساز ما خيلي زود تبرئه مي شوند

  قنوت يعني خود را در دستها گذاشتن و به خدا تقديم کردن

  نماز زيبا بزرگترين هديه انسان به آسمان است

بین ما فاصله ای نیست بجز فراموشی... تو را به یاد خواهم آورد... تو را به یاد خواهم داشت... تو را هر شب در رویاهایم تکرار خواهم کرد... و هر روز صبح که بر می خیزم... گوشه ی لبم لبخندست... بین من و تو رازهای نگفته ایست... که هرگز به کلام نخواهم آلود...

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

خدایا:"مسئولیت های شیعه بودن"را _که علی وار بودن و علی وار زیستن و علی وار مردن است و علی وار پرستیدن و علی وار اندیشیدن و علی وار جهاد کردن و علی وار سخن گفتن و علی وار سکوت کردن است_تا آنجا که در توان بنده ناتوان علی است،همواره فرایادم آر."دکتر شریعتی"