[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  ادبـــی - مــذهــبــی   جملات و مطالبِ عشقولانه.عارفانه.قشنگانه شما -2-

[قاصدکها همه اخبار دروغ آوردند...و تو ای تک چالمدگر از وسوسه ی خواهش من دوری و مهجوری و خوش باش و برو...من همینجا لب این پنجره ها می مانم...تو برو تک چالم...من هنوز دوستت دارم ...]

قاصدکها همه اخبار دروغ آوردند...

و تو ای تک چالم

دگر از وسوسه ی خواهش من دوری و مهجوری و خوش باش و برو...

من همینجا لب این پنجره ها می مانم...

تو برو تک چالم...

من هنوز دوستت دارم ...

[از تمام بودنی ها تو یکی از آن من باش، که به غیر با تو بودن دلم آرزو ندارد]

مهم نیست قفلها در دست کیست
مهم اینه که کلیدها در دست خداست



فکر کردن به گذشته مانند دویدن به دنبال باد است


به کسی عشق بورز که لایق عشق تو باشد نه تشنه عشق ..........
چون تشنه عشق روزی سیراب می شود.

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

دیشب شب رویای تو بود و تو نبودی در گوش من آوای تو بود و تو نبودی دل زیر لب آهسته تمنای تو میکرد در حسرت ایمای تو بود و تو نبودی نقاشی دریا که کشیدم تک و تنها محتاج تماشای تو بود و تو نبودی آن عطر قلم - جوهر عشق و دل رسوا خواهان هوس های تو بود و تو نبودی صد قافیه زد دل به هوای سر کویت دل وسعت دریای تو بود و تو نبودی دیشب که گل از آیینه ماه گل انداخت در فکر تمنای تو بود و تو نبودی...

بايد کتاب را بست
بايد بلند شد
درامتداد وقت قدم زد
گل را نگاه کرد،
ابهام را شنيد.
بايد دويد تا ته بودن.
بايد به بوي خاک فنا رفت.
بايد به ملتقاي درخت و خدا رسيد.
بايد نشست
نزديک انبساط
جايي ميان بيخودي و کشف

[خدا کند که بدانی که چقدر محتاج است ٬ نگاه خسته من به دعای چشمانتتو هیچ وقت از پس صبر من بر نمیآئی در انتظار ٬ چه خالیست جای چشمانت . . .]

کلاغ وطوطی هردو زشت وسیاه آفریده شدند طوطی اعتراض کرد زیبا شد کلاغ به رضای خدا راضی شد اکنون طوطی درقفس است وکلاغ آزاد...


رنج پرنده زمانی اغاز میشود که وسعت فضارا دریابد


مگر میشود با سنگ انداختن های پیاپی در آب ماه را از حافظه ی آب گرفت...


هر سد و مانعي مي تواند يك شانس براي تغيير زندگي انسان باشد


عشق یعنی اینکه نتوانی بخوابی زیرا واقعیت بهتر از رویاست.



خدا کند که بدانی که چقدر محتاج است ٬ نگاه خسته من به دعای چشمانت
تو هیچ وقت از پس صبر من بر نمیآئی در انتظار ٬ چه خالیست جای چشمانت . . .



همیشه از شکستن دو چیز بترس:
1. دلی که دوست داره
2. دلی که همیشه به یادته



در لحظه های با تو بودن بی تو بودن را نفرین میکنم و در لحظه های بی تو بودن ، با تو بودن را آرزو میکنم . . .



مارا که به جز توبه شکستن هنری نیست
با زاهد بی مایه شکستن ثمری نیست . . .



برای خندیدن منتظر خوشبختی نباش ، شاید خوشبختی منتظر خندیدن توست . . .



ساده ترین کار جهان این است که خود باشی و دشوار ترین کار جهان این است که کسی باشی که دیگران میخواهند . . .

وقتي از غربت ايام دلم مي گيرد
مرغ اميد من از شدت غم مي ميرد
دل به روياي خوش خاطره ها مي بندم
بازهم خاطره ها دست مرا مي گيرد

[هنگام بازدید از یک بیمارستان روانی از روان پزشک پرسیدم شما چطور میفهمید که یک بیمار روانی به بستری شدن در بیمارستان نیاز دارد یا نه؟ روان پزشک گفت : ما وان حمام را پر از اب میکنیم و یک قاشق چایخوری /یک فنجان و یک سطل جلوی بیمار میگذاریم و از او میخواهیم که وان را خالی کند. من گفتم: اهان .فهمیدم.ادم عادی باید سطل را بردارد چون بزرگتر است. روان پزشک گفت: نه.ادم عادی در پوش زیر اب وان را برمی دارد. شما میخواهید تخت تان کنار پنجره باشد؟]

هنگام بازدید از یک بیمارستان روانی

از روان پزشک پرسیدم

شما چطور میفهمید که یک بیمار روانی به بستری شدن در بیمارستان نیاز دارد یا نه؟

روان پزشک گفت : ما وان حمام را پر از اب میکنیم

و یک قاشق چایخوری /یک فنجان و یک سطل جلوی بیمار میگذاریم

و از او میخواهیم که وان را خالی کند.

من گفتم: اهان .فهمیدم.ادم عادی باید سطل را بردارد چون بزرگتر است.

روان پزشک گفت: نه.ادم عادی در پوش زیر اب وان را برمی دارد.

شما میخواهید تخت تان کنار پنجره باشد؟

 

 

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

هنگام،هنگامۀ سفر بود، اینک توهمی کالوده میکند سرچشمه زلال تفاهم را، ای آفتاب پاک صداقت، در من غروب کن، ای لفظ ها، چگونه چنین ساده و صریح مفهوم دیگری را، با واژه های کاذب مغشوش، تفسیر میکنید؟ دیگر به آن تفاهم مطلق، هرگز نمیرسیم و دست آرزو، با این سموم سرد تنفر که می وزد، دیگر شکوفه های عشق و شهامت را از شاخسار شوق نمی چیند، افزون شوید بین من و او، گرد و غبارهای کدورت، فرسنگهای فاصله، افزون تر! اکنون، لبخند خنجری است آغشته،- زهناک، و اشک، - اشک، دانه تزویر زندگی است، آیا، هنگام نیست که دیگر، دلاله وقیح، - هیزم کش نفاق- این پیر زال راندۀ وامانده، در دادگاه عشق، به قصد اعتراف نشیند؟ یا این جغد شوم سوی عدم بال و پر زند، در عمق اعتکاف نشیند! من شاهد فنای غرور رود، در ژرفنای تشنه مرداب بوده ام و ناظر وقاحت کفتار پیر مانده ز تدبیری و شاهد شهادت شیری در بند و خسته زنجیری دیدم، تهدید، شور شعله های شهامت را، مرعوب میکند و همچنان- که سم گرازان تیزرو رویای پاک باکرگی را، - به ذهن برف منکوب میکند، ای کاش آن حقیقت عریان محض را، هرگز ندیده بودم، دیدم که بی دریغ با رشته فریب، این رقعه رقعه زندگی ام کوک میخورد، دانایی ام به ناتوانی ام افزود، دیدم که آن حقیقت عریان ز چشم من مکتوم مانده بود، در زیر چشم باز من، -اما همیشه کور، در شهرهای پاک مقدس در شهرهای دور دیو و فرشته وعده دیدار داشتند، دیدم که رود، رود، که یک روز پاک بود اینک در استحاله سیال خویش تسلیم محض پهنه مرداب می نمود، کو یک خنده، -یک تبسم زیبا، یک صوت صادقانه، یک آوای بی ریا؟ آری چه کرد یابد با دسته های خنجر پیدا از آستین، لبخندها فریب، و مهربان صدایی اگر هست در زمین سوز نوای زمزمه جویبارهاست، آیینه را به خلوت خود بردم، آیینه روشنایی خود را، در بازتاب صادق این روح خسته دید، اما تو در درون آیینه میبینی نقش خطوط خسته پیشانی، پیری، شکستگی و پریشانی، آیینه ها دروغ نمی گویند و من، آنقدر صادقم که صداقت را، چون آبهای سرد گوارا، با شوق در پیاله مسگون صبح نوشیدم، و بیم من همه این بود که مباد تندیس دست پرور من، در هم شکسته گردد، و بیم من همه این بود که مباد روزی به ناگه از سرانگشت پرسشی عریان شود حقیقت تلخی که هیچگاه پنهان نمانده بود، و بیم داشتم ویران کند تمامی ایمان به عشق را که روزی آن مترسک جالیز در من نشانده بود و من؛ افسوس میخورم که چرا و چگونه، چون آن آفتاب روشن، آن نور جاری جوشان عشق من در شط خون نشست، در لجه جنون.
"حمیدمصدق"

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

چرخ و فلک مي خواستيم، فلک نصيبمون شد -ساده , ساده بوديم کلک نصيبمون شد دنباله يک حقيقت تو آينه ها مي گشتيم اما تو قاب گريه ترک نصيبمون شد.


یادمان باشد اگر شاخه گلی چیدیم وقت پرپر شدنش سوزو نوایی نکنیم… یادمان باشد سر سجاده عشق جز برای دل محبوب دعایی نکنیم ….یادمان باشد ازامروزخطایی نکنیم ،گرچه درخود شکستیم صدایی نکنیم.

[اشتباهی که یک عمر پشیمانم از آناعتمادیست که بر مردم دنیا کردم!***************چو عاشق می شدم گفتم ربودم گوهر مقصود/ ندانستم که این دریا، چه موج خون فشان دارد!]

  دریا به دشواری گل آلود می شود، جویبارها به هر بهانه ای.

  از خورشید بیاموزیم که برای خواب به بالشی از کوه سر بگذاریم.

  به گسترشِ خود فکر نکنید به انتشارِ خوبی بیندیشید.

[خداوند مي فرمايند :هرگاه بنده اي مرا مي خواند آن چنان به سخنان او گوش مي دهم كه انگار بنده و آفريده ای جز او ندارم اما شگفتابنده ام همه را طوري مي خواند كه انگار همه خداي اويند جز من]

خداوند مي فرمايند :
هرگاه بنده اي مرا مي خواند
 آن چنان به سخنان او گوش مي دهم
 كه انگار بنده و آفريده ای جز او ندارم
 اما شگفتا
بنده ام همه را طوري مي خواند
 كه انگار همه خداي اويند
 جز من

[اشتباهی که یک عمر پشیمانم از آناعتمادیست که بر مردم دنیا کردم!***************چو عاشق می شدم گفتم ربودم گوهر مقصود/ ندانستم که این دریا، چه موج خون فشان دارد!]

طوری بمیریم که مزارمان معبد دل های عاشق باشد.

مرگ، تقسیم انسان میانِ آسمان و زمین است. (خودم مبهوتِ این جملم)

[از تمام بودنی ها تو یکی از آن من باش، که به غیر با تو بودن دلم آرزو ندارد]

قلبی داشته باش که هرگز سختی سنگ را به خود نگیرد و احساسی داشته باش که هرگز آزار دهنده نباشد

[از تمام بودنی ها تو یکی از آن من باش، که به غیر با تو بودن دلم آرزو ندارد]

اگر قرار است قانونی برای شاد بودن داشته باشید بگذارید این باشد:
برای شاد بودن من لازم نیست حتما چیزی در زندگی ام رخ دهد،
من شادم برای اینکه زنده ام،
زندگی موهبتی است که به من داده شده و من از آن لذت می برم.

[فلكـ جز عشقــ محرابيـ ندارد . . .]

سعی کن دریابی که مسافری آسمانی هستی و فقط برای لحظه ای کوتاه در این جهان به سر می بری، و سپس روانه ی دنیایی دلفریب و بی نظیر می شوی. فکرت را به این زندگی کوتاه و این زمین کوچک محدود نکن. همیشه عظمت روحی را که درون توست، به یاد داشته باش.


این جمله رو تا حالا هزار بار خوندیم من که خیلی دوستش دارم خواستم یه یاد آوری کنم:
"سعی کن عظمت در نگاه تو باشه نه چیزی که به آن می نگری"