[تالار گفتمان ساده دل]

تالار گفتمان ساده دل  منطقه آزاد  عمومی  گــــفــــتــــگــــو آزاد (مدير: elena)   خودم و خودم

سلام
اصولا ما انسانا خیلی وقتاست با خودمون درگیریم
یعنی یه جنگ بوده ابدی بین این درونمون
حالا بحث میشه که این شر است و اون خیر
این نیکی است و اون بدی
این اهوارایی است و اون دیوی...
وکلا خیلی چیزای دیگه که نمیشه بحث رو به مذهب کشوند چرا که همش باید به دور خودمون بپیچیم(این مذهب همکلا آدم رو بدجوری میپیچونه بعد اون وقت بعد این همه هزینه و وقت و انرژی و که البته همش باز همون هزینه است به نتیجه ای هم نمی رسیم و میایم سرخونه اول)
حالا اینجا شاید بشه گفت حرفای که آدم میزنه و با خودش...

_ای بابا خودم که می دونم تا اینجا رو تخته نکنی ول کن نیستی
_ای بابا توکه بار هم حرفات شروع شده... بده که آدم رو وادار به تفکر میکنه این حرفا
_اه نگو حرف و بگو چرت و پرت دلت خوشه که مثلا حرف میزنی ...میزنی همه رو دیونه میکنی بعد اون وقت میگی چه و چه...گاهی وقتا خجالت هم چیز خوبیه
_بابا برو توکه اصلا نمی دونی چرا حرف میزنی مثلا چکاره ای
_توچکاره یا من الان همینجا له و لورتت میبکنم ها چی فکر کردی
_به به آره دیگه کلا شما همه تون از یه قماشید وقتی نمی تونید استدلال درست داشته باشید به خشونت میرسونیش
_ببین تو خودت شروع کردی من نخواستم دوباره وارد همون قضایای همیشگی شم اصلا کی گفته خشونت بده تازه بعضی وقتا خیلی هم لازمه
_اصلا آقا نخواستیم من حرفی ندارم سکوت
_ای ول همینه دیگه ترسیدی بزدل...هی با توام کجای رفتی...به درک

...

_زندگی است دیگر
_حالا منظور
_ببین چه بخوای و چه نخوای تو این جامعه داری زندگی میکنی تو هم جدای از اونا نیستی حالا هم میبینی چه جوریه دیگه ,هر کی تو کار خوش...سرش رو میزاره و مار به کار دیگرون نداره...اصلا به تو چه اینقده داری از این و اون خرده میگری
_کن...اصلا از یه جایی باید شروع شه بله مردم اینقده دغدغه دارن که همش سرشون تو کار خودشون هست و این دقیقا اون چیزی هست که اونا می خوان
_با با برو دلت خوشه دل سیری کیلو چند
_ببین داری بحث رو حاشیه ای می کنی من که نیستم خود دانی...
...

اصولا اصل بر این هست که ...
اصلا ولش کن بیخیال
نمی دونم کلا انگالر هیچ کس حال و روز خوشی نداره
هیچ کس
این هیچ ئکسه می تونه شامل همه ماها باشه
من
تو
او
این
اون
همه و همه و همه
کلا حال و روزمون خوش نیست
خوبه این یارو هم هنوز بیدار نشده

شرافت را در کجای جستجو کرد
انگار که امروز هم من با تو ام
اصلا من حرف نمی زنم و تمام حرفهایت را هم تایید می کنم
نه بابا چی داری میگی تو که همین الان مشخصه داری دروغ میگی
ببین شرافت معنای مستقل خودش رو داره و مطمئنا اونایی که الان در صدر هستند به هیچ وجه از شرافت برخوردار نیستند
اینجا دیگر هیچ چیز و هیچ کس معنای خوب بودن را نمی داند
معنای انسان بودن را نمی داند
معنای زیستن را نمی داند
اینجا دیگر همه چیز وارونه شده است و هر کس برای خود از هر دری میگوید به جز شرافت
انگار که اصلا انسانیتی در وجودشان نیست
انگار که اصلا زاده شده اند برای دروغ و نفرت و ریا و همه اعمال شاقه ای که حتی دینشان هم از آنها منعشان کرده است
اما مگر اینجا هم دینداری دیگر وجود دارد در بینشان
اینان تماما نمایندگان دروغین خدایند
اصلا انگار خدای مرده است
خدای مرده است...
آنهای که خوب بوده اند را به زیر کشیده اند اما مطمئنا ما هم روزی آنها را به زیر خواهیم کشید و در جایگاه عدل آنها را محاکگمه خواهیم کرد و بند بند وجودشان را که از اعمل شاقه لبریز شده است مجازات خواهیم کرد
آن روز نزدیک است

اندکی صبر سحر نزدیک
. ما بدین ایمان داریم
آری:
اندکی صبر
سحر نزدیک است

حرف بزن حرف فقط
انگار که غیر از حرف هم هیچ حرف را خریداری نیست
حرف بزن حرف فقط حرف
انگار که اصلا هیچ هم نمی فهمند حرف را
حرف بزن حرف فقط حرف
اصلا معنای حرف زدن را هم هیچ نمی فهمند
حرف بزن حرف فقط حرف
که دیگر اصلا زبانها موم شده اند و گوشها پنبه در آنها
حرف بزن حرف فقط حرف...

چه سلامی چه علیکی
فکر کرده به همین سادگیهاست
فکر کرده همینجوریهاست
انگار که اصلا نمی دونه چی شد و چی رفت و چرا شد و چرا رفت
انگار که همه چیز به همین سادگیهاست

شاید دوست داشتم باهات حرف بزنم
شاید هم نه!
 فقط به این دلیل که دلیلی داشته باشم برای وجدانم که خواستم دوباره تلاشی کرده باشم .
وجدانم؟!
آری وجدانم که می خواهد کسی را همراه داشته باشد همانند خود!
با همان دردها و رنجها و اندیشه ها و ندیدنها!
اما او شاید خود هم هیچ بی تقصیر نباشد.
من گفتم خداحافظ.
شاید وجدان شدیید دلبستگیها!
آری یک روز هم به درازا بکشید و شاید هم الان تا ابد!
نمی دانم!
هر چند نمی دانم خود سوالی است فلسفی.
این بار در این معنای ادبی احساس می گنجد!
برای احساس شدید دلبستگی!!!

با خودم می گویم چگونه است ما را که برایمان هیچ چیز روشن نیست از فردایمان و آنوقت می خوایم بسازی وجود خودمان را
با خودم می گویم همه چیز سخت نیست اگر ما سخت نگیری و همه چیز هم آن نیست که دوست داریم باشد
با خودم می گویم پریان کوچک هیچ وقت حس با هم بودن را نمی پندارند چیست
با خودم می گویم گریه راستی برای چه لحظاتی خوش است
این را که می گویم بغض گلویم را می فشارد و اشک در چشمانم حلقه می زند
این را که می گویم به هوا بلند می شوم اما چیزی محکم مرا بر زمین می کوبد

همیشه خودها واسه خودشون جالب هستند
خودشون به خودشون کد میدن و بعدش هم همه چیز رو به باد فنا میگیرن و هر کار که دوست دارند
می گویند این متعلق به خودم هست و به هیچ کس هم که اسیبی نمی رسانم و به حقوق دیگران هم که تعرض ندارم
پس چرا مرا ازار میدهید و نمی ذارید به خود باشم
...

به وجود خودم كه ژا مي گذرام كويري مي بينم سراسر يخ
بي هيچ گرمايي براي وجود داشتن و سخن گفتن از اين لاينتناهيها
انگار كه اصلا وجود نداشته ابه وجودم كه پا مي گذرام مايوس تر از گذشته در پي جبران مي گردم و انگار كه اصلا راهي برايش نمانده است...